Lief bericht nr 3

Ron wat was je  leuk  bij de 1ste kerstpakketten uitdeling toen het klaar was onder het genot van een  borreltje en hapje  hoorde we je zeggen ik doe het denk 1 x ,  denk volgend jaar niet meer het is zoveel werk ,we schrokken ,en konden het niet geloven

Esther en Leo en als  het goed was Marleen , en ik . hadden zo iets van Ron dat kan niet hoor we vlogen naar boven op de Herengracht . en daardoor stonden we niet op de 1ste uitdeel dag foto , bedankt nog hihihi en zeiden tegelijk  , he als Ron stopt pikken we dat niet , we gaan hem ter zijde staan hem dingen uit handen nemen ,maar hij  is het gezicht en Ron blijft het gezicht van leiden toen en nu en we laten hem niet stoppen ,gaat hij het papier werk inschrijvingen , plannen maken ,,het regel werk enz maar doen en ons met het team toen ,aan het werk zetten ,, waren we het er helemaal over eens maar ron had toch de smaak te pakken en hij ging  door en waar sta je nu … in een mooi pand ,met een heel team van  vrijwilligers   om je heen ,,die je steunen  door dik en dun

ondanks de brand  ,wat een ellende , moet dit nu gebeuren ???was om te huilen  en ik huilde  mee ,, ondanks ik er nu niet bij was , maar voor jou en je team  geld nadat de donkere brand wolken opgetrokken zijn ,er een mooie tijd   gaat beginnen de steun  die je van alle kanten kreeg en je stichting zal nu nog meer groeien ,,super man ,

en wat niet vergeten mag , Miriam  een vrouw naast / achter je,  een rots in elke branding je heb je werk met  wisseldiensten  ,,  de stichting  en niet te vergeten je foto hobby een vrouw om trots op te wezen en voetstuk verdiend ze want ook  deze tijd is ze  er volop mee bezig en zeker in deze  tijd ,, kom je  tijd te kort en Miriam hoor je nooit (zo ver ik  weet  hihihi ) ook niet toen jullie de kiezen en tanden op mekaar zetten   en  door beten ondanks het verdriet , gingen jullie door , zij aan zij een paar om op handen te dragen

de rooie